Wprowadzenie i pozycja na rynku bezpieczeństwa

Burp Suite, stworzony przez PortSwigger, to de facto standardowe narzędzie w arsenale każdego testera penetracyjnego, specjalisty ds. bezpieczeństwa aplikacji webowych i bug huntera. Działa jako proxy, które przechwytuje, analizuje i modyfikuje ruch pomiędzy przeglądarką testera a docelową aplikacją webową. Jego modularność, potężne API i ciągłe aktualizacje czynią je nieodzownym do manualnego i częściowo zautomatyzowanego badania bezpieczeństwa, wykraczającego daleko poza możliwości prostych skanerów automatycznych.

Główne moduły i ich funkcjonalności

Burp Suite (szczególnie wersja Professional) składa się z zestawu zintegrowanych modułów, które razem tworzą kompleksowe środowisko pracy:

• Proxy – Podstawowy moduł. Przechwytuje ruch HTTP/S, pozwalając na jego inspekcję, modyfikację i ponowne wysłanie. To „serce” Burpa.
• Repeater – Pozwala na ręczne, wielokrotne wysyłanie i modyfikowanie pojedynczego żądania HTTP, co jest kluczowe do testowania podatności i exploitacji (np. SQLi, XSS).
• Intruder – Niezwykle potężne narzędzie do automatyzacji ataków. Pozwala na zdefiniowanie pozycji (payload positions) w żądaniu i przeprowadzenie ataków typu brute-force (na loginy), fuzzing (wyszukiwanie luk) lub wyliczanie wartości (enumeracja).
• Scanner – (Tylko Professional) Automatycznie aktywnie i pasywnie skanuje aplikację w poszukiwaniu szerokiego spektrum luk bezpieczeństwa. Chociaż nie zastępuje manualnego testera, jest doskonałym uzupełnieniem.
• Sequencer – Analizuje losowość tokenów sesji i innych krytycznych wartości, aby sprawdzić, czy są one naprawdę nieprzewidywalne.
• Decoder – Narzędzie do kodowania i dekodowania danych (Base64, URL, HTML, hex itp.).
• Collaborator – (Tylko Professional) Detekcja luk „out-of-band” (np. SSRF, Blind SQLi) poprzez generowanie unikalnych domen i nasłuchiwanie na nich interakcji z aplikacją docelową.

Praktyczny przepływ pracy (Workflow) testera

Typowy proces testów z Burp Suite wygląda następująco: Tester konfiguruje przeglądarkę do używania Burpa jako serwera proxy. Wszystkie żądania do aplikacji przechodzą przez moduł Proxy. Następnie, interesujące żądania (np. formularze logowania, wyszukiwania) są wysyłane do innych modułów: do Intrudera do brute-force’owania, do Repeatera do precyzyjnej manipulacji parametrami, lub do Scanner w celu automatycznej analizy. Burp utrzymuje mapę strony i wszystkich zaobserwowanych żądań, co daje testerowi pełny obraz atakowanej aplikacji.

Rozszerzenia (Extensions) i społeczność

Jedną z największych sił Burp Suite jest jego ekosystem rozszerzeń (BApps). Napisane w języku Java lub Python (via Jython), rozszerzenia dodają nieskończone nowe funkcjonalności – od pasywnego skanowania niestandardowych luk, przez dekodowanie własnych formatów danych, po integrację z innymi narzędziami. Społeczność stale tworzy i udostępnia setki darmowych rozszerzeń, które mogą dostosować Burpa do bardzo specyficznych potrzeb.

FAQ

Czym różni się wersja Community (darmowa) od Professional (płatna)?
Wersja Community nie zawiera skanera automatycznego, narzędzia Collaborator, zaawansowanych opcji skanowania (w tym CI integration) i ma ograniczoną funkcjonalność niektórych modułów (np. Intruder ma throttling). Jest jednak wciąż niezwykle potężnym narzędziem do manualnych testów.

Czy używanie Burp Suite jest legalne?
Tak, ale TYLKO do testowania aplikacji, do których masz explicitne, pisemne zezwolenie od właściciela. Używanie go przeciwko jakimkolwiek systemom bez autoryzacji jest nielegalne i stanowi przestępstwo.

Jakie są główne alternatywy dla Burp Suite?
OWASP ZAP (darmowy, open-source), Akto, w pewnym stopniu narzędzia deweloperskie w przeglądarkach (DevTools), ale żadne nie oferuje takiej głębi i integracji jak Burp.

Jak skonfigurować Burpa do przechwytywania ruchu HTTPS?
Należy zainstalować certyfikat CA Burpa w magazynie zaufanych certyfikatów root w systemie operacyjnym i/lub przeglądarce. Burp generuje go automatycznie przy pierwszym uruchomieniu.

Co to jest „Project” i „Temporary Project” w Burp?
Project pozwala na zapisanie całego stanu pracy (mapa strony, historia, konfiguracja) do pliku. Temporary Project jest tracony po zamknięciu programu.