< Wszystkie tematy

NGFW

Definicja i ewolucja zapór sieciowych

Zapora nowej generacji (NGFW) to zaawansowane rozwiązanie bezpieczeństwa, które znacząco ewoluowało poza tradycyjne filtrowanie portów i protokołów. Stanowi serce nowoczesnej architektury SASE (Secure Access Service Edge), integrując głęboką inspekcję pakietów (DPI), systemy zapobiegania włamaniom (IPS/NGIPS), zaawansowaną kontrolę aplikacji, filtrowanie treści URL oraz analizę zagrożeń w czasie rzeczywistym. Działają na zasadzie „kontroli tożsamości”, precyzyjnie identyfikując użytkowników (integracja z AD/LDAP) i aplikacje, niezależnie od portu czy protokołu, co pozwala na tworzenie znacznie bardziej precyzyjnych i bezpiecznych polityk dostępu.

Kluczowe możliwości i funkcje wyróżniające

Główne cechy NGFW to identyfikacja i kontrola aplikacji (np. pozwolenie na Facebooka, ale zablokowanie jego funkcji czatu), filtrowanie treści URL oparte na kategoriach i reputacji, kontrola użytkowników oraz sandboxing dla podejrzanych plików, które są analizowane w izolowanym środowisku. Wykorzystują one stale aktualizowane, globalne bazy reputacji domen, adresów IP i plików, dostarczane przez zespoły threat intelligence (np. Talos Cisco, Unit 42 Palo Alto). Ponadto, wiele NGFW oferuje wbudowane szyfrowanie i deszyfrowanie ruchu SSL/TLS (SSL Inspection), aby wykrywać złośliwe oprogramowanie ukryte w zaszyfrowanym ruchu.

Scenariusze wdrożeniowe i architektura

NGFW są wdrażane strategicznie w kilku kluczowych lokalizacjach: na granicy sieci (internet gateway), między strefami DMZ a siecią wewnętrzną, lub do wewnętrznej segmentacji sieci (microsegmentation), aby ograniczyć lateral movement atakujących. Popularni dostawcy to Palo Alto Networks, Fortinet, Check Point i Cisco Firepower. Wybór rozwiązania zależy od wielu czynników, w tym wymaganej przepustowości z włączonymi wszystkimi funkcjami bezpieczeństwa, liczby użytkowników, zintegrowanych funkcji (jak SD-WAN) oraz możliwości zarządzania w chmurze.

Bezpieczeństwo, zarządzanie i integracja

Bezpieczeństwo NGFW opiera się na regularnie aktualizowanych sygnaturach zagrożeń, analizie behawioralnej i uczenia maszynowego do wykrywania nowych, nieznanych ataków (zero-day). Zarządzanie może odbywać się lokalnie (dedykowany menedżer) lub chmurowie, co zapewnia większą elastyczność i widoczność w rozproszonych środowiskach. Kluczowa jest integracja z innymi elementami architektury bezpieczeństwa, takimi jak SIEM (np. Splunk, ArcSight) dla korelacji zdarzeń, SOAR dla automatyzacji odpowiedzi, oraz systemami zarządzania tożsamością.

FAQ

Czym NGFW różni się od tradycyjnej zapory?
Tradycyjna zapora filtruje ruch głównie na warstwach 3 i 4 (adresy IP, porty). NGFW dodaje głęboką analizę na warstwie 7 (aplikacje), integruje system IPS oraz wykorzystuje analitykę zagrożeń i użytkowników.

Czy NGFW może w pełni zastąpić oddzielny system IPS?
Tak, nowoczesne NGFW zawierają wbudowany, w pełni funkcjonalny system IPS/NGIPS, który jest często wystarczający dla większości organizacji. W bardzo wymagających środowiskach może być używany równolegle.

Jakie są kluczowe wskaźniki wydajności przy wyborze NGFW?
Należy zwrócić uwagę na: przepustowość z włączonym DPI/IPS i SSL Inspection, liczbę równoczesnych sesji, opóźnienie (latency), liczbę nowych połączeń na sekundę oraz koszt całkowitego posiadania (TCO).

Co to jest „app-id” i „user-id”?
App-id to technologia identyfikująca konkretną aplikację (np. Spotify), a User-id powiązuje ruch sieciowy z konkretnym użytkownikiem. Pozwala to na tworzenie polityk: „Użytkownicy z grupy 'Marketing’ mogą używać aplikacji 'Salesforce’, ale nie 'BitTorrent'”.

Jak przygotować się do wdrożenia NGFW?
Należy przeprowadzić audyt istniejącego ruchu sieciowego, zidentyfikować krytyczne aplikacje, zdefiniować polityki bezpieczeństwa i zaplanować fazowe wdrożenie z okresem testowym.